انجمن علمی مدیریت اطلاعات ایران مدیریت اطلاعات 1735-8418 6 1 2020 09 14 Modeling the Relationship between Virtual Education on Intellectual Capital with Mediating of Knowledge Management in Higher Education مدل‌یابی روابط آموزش مجازی و سرمایه فکری با میانجیگری مدیریت دانش در آموزش عالی 155 177 125464 10.22034/aimj.2020.125464 FA ذکریا احمدیان دانشجوی دکتری، گروه علوم تربیتی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران. معصومه عزیزی دکتری روانشناسی، عضو هیات علمی گروه علم اطلاعات و دانش شناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی،دانشگاه زابل، زابل، ایران جواد امجدی حور دانشجوی دکتری، گروه علوم تربیتی، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه محقق، اردبیل، ایران. Journal Article 2020 02 14 The purpose of this study is modeling the relationship between virtual education on intellectual capital with mediating of knowledge management in higher education. The method of this study is correlational descriptive and the statistical population was composed of all of Employees of University of Urmia (N=567). Through Cochran formula, 229 samples were determined and were selected via random sampling method. Data gathering tools are standardized questionnaire data Virtual education (Saekow& Samson, 2011), Intellectual Capital (Bontis, 2002) and Knowledge Management (Newman & Conrad, 2000). Reliability of the scales was confirmed by Cronbach’s Alfa and validity of the scales was confirmed by experts. For analyzing data, Structural Equation Modeling was employed. The results revealed that the Virtual education has direct effect on Intellectual Capital (0/80). The direct effect of the Virtual education on the Knowledge Management (0/50) is also positive and significant.). The Knowledge Management have a direct effect on Intellectual Capital (0/26) and the indirect effect of Virtual education on Intellectual Capital (0/13) is positive and significant with mediation Knowledge Management. Finally, the whole effect of the Virtual education on the Intellectual Capital (0/93) was also positive and significant. هدف پژوهش حاضر، مدل‌یابی روابط آموزش مجازی بر سرمایه فکری با میانجیگری مدیریت دانش در آموزش عالی است. روش پژوهش، توصیفی از نوع هم‎بستگی است. جامعه آماری، تعداد 567 نفر از کلیه کارکنان دانشگاه ارومیه هستند که با استفاده از فرمول کوکران نمونه آماری این پژوهش (229 نفر) به شیوه نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها، پرسش‌نامه‌های استانداردشده سامسون و سیکو (2011)، سرمایه فکری بونتیس (2002) و مدیریت دانشنیومن و کنراد (2000) است. روایی ابزار از نظر متخصصان و پایایی مطابق آلفای کرونباخ گزارش شده است. روش تجزیه و تحلیل داده‌‌ها مدل‌یابی معادلات ساختاری است. بر اساس نتایج پژوهش، اثر مستقیم آموزش مجازی بر سرمایه فکری (80/0)، مثبت و معنادار است. اثر مستقیم آموزش مجازی بر مدیریت دانش (50/0)، مثبت و معنادار و اثر مستقیم مدیریت دانش بر سرمایه فکری (26/0) نیز مثبت و معنادار است. اثر غیرمستقیم آموزش مجازی بر سرمایه فکری در آموزش عالی با میانجیگری مدیریت دانش (13/0) مثبت و معنادار بوده و اثر کل آموزش مجازی بر سرمایه فکری (93/0) نیز مثبت و معنادار است. https://www.aimj.ir/article_125464_a57a52a8f6af47441a3577f049770f5e.pdf