ایزدی، لویا؛ تقدیسی، محمدحسین؛ قدمی، محسن؛ دلاور، علی و ساروخانی، باقر (1399). شناسایى عوامل مؤثر بر تصمیمگیرى در بحران در سازمانهاى رسانهاى: مرور سیستماتیک با تأکید بر سواد رسانهاى در بحران سلامت (در پاندمى کرونا). فصلنامه علمى پژوهشى آموزش بهداشت و ارتقاى سلامت، 8(4)، 390- 406.
تانکارد، جیمز و سورین، ورنر جوزف (1399). نظریههای ارتباطات (علیرضا دهقان، مترجم)، تهران: انتشارات دانشگاه تهران.
توکلی کامه علیا، مریم (1397). سازمان بهداشت جهانی و استراتژیهای آن در خصوص طب سنتی کشورها. همایش طب سنتی ایرانی و یک دهه فعالیت آکادمیک: نقد گذشته، افق آینده.
خداداد، زهرا (1399). نگاهی کلی به عملکرد سازمان جهانی بهداشت در بحران کرونا. وبسایت تالار گفتوگوی تخصصی حقوقی و سیاسی بینالمللی انجمن ایرانی مطالعات سازمان ملل متحد. مشاهده در تیر ماه 1401.
دقیقی خداشهری، آمنه و بانشی، لیلا (1393). رابطه میان زمان تماشای برنامههای تلویزیون با اضافه وزن و اضطراب دانشآموزان ابتدایی. پژوهشهای ارتباطی، 21(80)، 157- 177.
دلاور، علی و کوشکی، شیرین (1396). روش تحقیق آمیخته (چاپ چهارم)، نشر ویرایش.
دلاور، علی. (1398). مبانی نظری و عملی پژوهش در علوم انسانی و اجتماعی (چاپ هیجدهم)، انتشارات رشد.
راثی تهرانی، حبیب (1389). سنجش نگرش مخاطبان تلویزیون نسبت به تأثیر پیامهای سلامت نقش تلویزیون در ترویج سلامت شهروندان 51 سال به بالای تهرانی. پایان نامه کارشناسی ارشد، تهران، دانشگاه علامه طباطبائی.
رائی تهرانی، حبیب و عاطفی منش، روشنک (1399). ارتباطات سلامت: مبانی و رویکردها. انتشارات اندیشه احسان.
عبداللهی نژاد، علیرضا؛ بصیریان جهرمی، حسین و نحوی، مرضیه (1397). مطالعه سیاستهای رسانه ملی در حوزه ارتباطات سلامت. فصلنامه انجمن ایرانی مطالعات فرهنگی و ارتباطات، 14(51)، 201- 226.
علیپور، مهدیس (1391). نقص برنامههای بهداشتی و پزشکی تلویزیون بر سلامت جسمانی و روانی پیامگیران. پایاننامه جهت دریافت کارشناسی ارشد، تهران: دانشگاه علامه طباطبائی، پردیس آموزشهای نیمه حضوری.
فرهنگی، علی اکبر و ببران، صدیقه (1394). مدیریت رسانه، نشر مرکز مطالعات و تحقیقات رسانهها.
متولی، کاظم (1384). افکار عمومی و شیوههای اقناع (چاپ اول)، تهران: انتشارت بهجت.
مصدق راد، علی محمد (1398). الگوی حاکمیت نظام سلامت ایران، یک مطالعه تطبیقی. مجله علوم پزشکی رازی، 26(9)، 10-28.
ولدی، سردار (1395). ارزیابی عملکرد شبکه سلامت سیمای جمهوری اسلامی ایران در افزایش سلامت جامعه از منظر مخاطبان و متخصصان سلامت. پایاننامه کارشناسی ارشد، تهران: دانشگاه صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران، دانشکده ارتباطات.
Cavill, N. & Bauman, A. (2004). Changing the way people think about health-enhancing physical activity: do mass media campaigns have a role? Journal of Sports Sciences, 22(8), 771–790.
ECOSOC (2009). “Ministerial Declaration – 2009 High-Level Segment: Implementing the internationally agreed goals and commitments in regard to global public health.” https://www.un.org/en/ecosoc/julyhls/pdf09/ministerial_declaration-2009.pdf
Griffiths, W. & Knutson, A.L. (1960). The role of mass media in public health. American Journal of Public Health and the Nation Health, 50(4).
Levin-Zamir, Diane & Bertschi sabella (2018). Media Health Literacy, eHealth Literacy, and the Role of the Social Environment in Context. International Journal of environmental research and public health, 15(8). doi: 10.3390/ijerph15081643.
Nutbeam, D. (1998). Health promotion glossary. Health Promotion International, 13 (4), 349-364. doi: 10.1093/heapro/13.4.349
Ratzan, C. (2001). Health literacy: communication for the public good. Journal of health communication, international perspectives, 16(2), 207-214.
Rudd, R.E. (2015). The evolving concept of Health literacy: New directions for health literacy studies. Journal of Communication in Healthcare, 8 (1), 7-9.
Sørensen, K., Van den Broucke, S., Fullam, J., Doyle, G., Pelikan, J., Slonska, Z., Brand, H. (2012). Health literacy and public health: A systematic review and integration of definitions and models. BMC Public Health, 12:80. doi: 10.1186/1471-2458-12-80
مدیریت اطلاعات